هر چه‌قدر هم درساي جالب داشته باشم بازم نمي‌شه که عقب نباشم.
Java که خيلي بچه‌گونه‌ است. در واقع درس آشنايي با برنامه نويسيه. و براي ما که از Basic تا C که خواستيم ياد بگيريم بازم بايد اصول برنامه‌نويسي رو بهمون ياد مي‌دادن ديگه يه ذره حال به هم زنه!!! تا حالا برنامه‌هاي خيلي پيشرفته‌اي از جمله جمع زدن رقم‌هاي يک عدد، تبديل فوت به متر و … نوشته‌ام. البته همه کلاساش رو مي‌رم چون درس دادنش جالبه. مدل درس دادنش اينه که صفحه يه اديتور رو باز مي‌کنه و صورت يه مساله رو مي‌گه و همون طور حرفاش رو تايپ مي‌کنه. بعد از بچه‌ها مي‌پرسه که ايده‌هاشون رو بگن. تمام ايده‌هاي خوب و نکاتي که پيش مياد رو مي‌نويسه و همين طور يه برنامه رو کامل مي‌کنه. مي‌بينم که واقعا چي‌ مي‌شه که خلاقيت به وجود مياد. برنامه‌هايي که ما راه حل‌هاي کلاسيک براش رو فوت آبيم، با امکانات Java کلي متفاوت مي‌نويسه.
Data Mining هم که خيلي خيلي خسته کننده است. اون روز که از کلاس مي‌اومدم بيرون يکي از بچه‌هاي کلاس که همه هم دانشجوي Graduate هستن، به دوستش مي‌گفت This is the most painful class I’ve ever had!!! هي مي‌خوام بشينم خودم يه چيزايي بخونم ولي امان از تنبلي.
کلاس تاريخم هم رسيده به بعد از جنگ جهاني اول. نمي‌رسم کتاب و مقاله‌هاش رو بخونم. (طبق همون قاعده که اول گفتم) ولي سر کلاسش خوبه. اين روزا همش از اين حرص مي‌خورم که چه قدر عرب‌ها و اگه بخوام ديني بدونم ما مسلمون‌ها بي‌عرضه بوده‌ايم. در واقع انگليس خيلي هم طرفدار يهودي‌ها نبوده که اون جا رو دو دستي بهشون داده باشه. برعکس کلي احساسات ضد يهودي توشون زياد بوده. ولي تو مذاکرات به قول استاده، عرب‌ها هيچ وقت قوانين بازي رو بلد نبودند. هيچ‌ کس رو نداشتن که بتونه حتي انگليسي حرف بزنه، و بعد مثلا تو يکي از اين مذاکرات نماينده يهودي‌ها استاد دانشگاه Manchester و حسابي وارد به همه اصول Bussiness و سياست بوده.

One Hour Photo (2002) Starring: Robin Williams, Connie Nielsen, Michael Vartan, Dylan Smith, Andrew A Rolfes Directed by: Mark Romanek

داستان فيلم به نظرم نو اومد.
Robin Williams که تو يه سوپر مارکت، تو قسمت ظهور عکس کار مي‌کنه و يه آدم مجرد و خيلي تر و تميز و وسواسيه، با يکي از مشتري‌ها ارتباط عجيبي برقرار مي‌کنه. اينا که يه خوانواده‌ان که همون نزديکي زندگي مي‌کنن عکساشون رو چند ساله که اون جا چاپ مي‌کنن. Sy (همون Robin Williams) از تمام عکساي اونا يه سري هم براي خودش چاپ کرده و همه اعضاي خونواده رو مي‌شناسه. و خودش رو جز خونواده حساب مي‌کنه. اما اتفاقاتي باعث مي‌شه که اون مجبور به دخالت تو اون خانواده بشه.
به نظر من خيلي خيلي فيلم جالبي بود. و طبق معمول اين فيلم‌هاي امريکايي هم وقتي تنهايي يا بدبختي يه نفر رو نشون مي‌دن، حسابي اشک آدم رو در مي‌آرن

Continue reading →

Good Will Hunting (1997) Starring: Matt Damon, Robin Williams, Ben Affleck, Minnie Driver, Stellan Skarsgard Directed by: Gus Van Sant

تو اين فيلم، Matt Damon نقش يه پسري رو بازي مي‌کنه که تو MIT زمين‌ها رو تميز مي‌کنه. يک‌بار يکي از استاداي رياضي يه سوال خيلي سخت رو تخته مي‌نويسه، و صبح که ميان مي بينند حل شده. و هر چي ميپرسن کسي تو کلاس حل نکرده بوده. يه سوال ديگه مي‌نويسن رو تخته و اين بار همون پسره رو در حالي که داشته سوال رو مي‌نويسه مي‌بينه و مي فهمه که خيلي پسر نابغه‌اييه. از اون طرف پسره که تو خيابون با چند تا پسره که يه دختره رو اذيت کرده بودند کتک کاري کرده بود مي‌افته زندان. اين استاده که جايزه Fileds رو گرفته مياد و با اين شرط که اين باهاش کار کنه و در ضمن هفته‌اي يک بار بره پيش يه روانشناس اونو آزاد مي‌کنه. پسره هم همه روانشاناسا رو مي‌ذاره سر کار. تا اين که استاده مي‌ره سراغ يه همکلاسي قديمي خودش که همون Robin Williams باشه. و اون باهاش حرف مي‌زنه تا بفهمه که واقعا چي‌ مي‌خواد.
فيلم جالبيه. مخصوصا حرفاي اين روانشناسه.اما اين قسمت رياضي نوشتن و جايزه feilds و خيلي نابغه بودن پسره يه مقدار مسخره است. البته شايد براي کسايي که به طور عادي فيلم رو مي‌بينن نه. ولي کسايي که مي‌دونن چه جور کسايي fields مي‌گيرن يا مي‌فهمن که يکي از مساله‌هايي که حل مي‌شه ساده کردن يه کسره! خب خنده‌داره!

Continue reading →

Lost in Translation (2003) Starring: Scarlett Johansson, Bill Murray, Anna Faris, Giovanni Ribisi, Fumihiro Hayashi Directed by: Sofia Coppola

فيلم توي توکيو مي‌گذره. Bill Murray نقش يه بازيگر امريکايي رو بازي مي‌کنه که براي ساختن يه تبليغ تجاري دعوتش مي‌کنن ژاپن. از اون طرف Scarlett Johansson هم در نقش يه دختري بازي مي‌کنه که فلسفه خونده در دانشگاه Yale! و حالا با شوهرش که براي عکاسي اومده ژاپن اومدن به توکيو. فيلم همون طور که از اسمش معلومه راجع به موقعيت اين دو تاست توي کشوري که زبان مردمش رو بلد نيستند و البته نه تنها اين، در واقع توي دنيايي زندگي مي‌کنن که حتي هم زبوناشون هم حرفشون رو نمي‌فهمن. مثلا شوهر Scarlett Johansson و زن Bill Murray. و اين دو تا با هم آشنا مي‌شوند و به خاطر موقعيت مشترکشون به هم ديگه نزديک مي‌شن. فيلم خوبي‌ بود به جز اينکه به نظر من خيلي کشدار اومد! توي فيلم خيلي هم به نظرم ژاپني‌ها رو تحقير کرده بود. که همه‌اش مقلد آمريکا و محو همه چيزاي آمريکايي هستن که حتي حاضرن کلي پول بدن بازيگر امريکايي رو بيارن اونجا تا تو تبليغ يه مشروب چند ثانيه بازي کنه!

Continue reading →

Confessions of a Dengarous Mind (2002) Starring: Sam Rockwell, Drew Barrymore, George Clooney, Julia Roberts, Fred Savage Directed by: George Clooney, Steven Soderbergh

فيلم از روي خاطرات Chuck Barris ساخته شده که تو سالهاي ۷۰-۱۹۶۰ مجري شوهاي تلويزيوني محبوبي بوده. توي فيلم هم Sam Rockwell نقش Chuck رو بازي مي‌کنه. که از طرفي از لحاظ برقرار کردن ارتباط عاطفي مشکل داره و از طرفي هم خيلي دلش مي‌خواد که توي تلويزيون کار کنه. موقعي که خيلي نااميد بوده، Goerge Clooney در نقش يه مامور سازمان سيا مي‌اد و اونو استخدام مي‌کنه که بعدا معلوم مي‌شه براي کشتن آدم‌هايي که آمريکا باهاشون مخالف بوده. بعد از کلي ايده‌هاي مختلف، يکي از ايده‌هاش که The dating game بوده مي‌گيره و بعد از اون هم تعداد زيادي شو درست مي‌کنه ولي در عين حال هر از گاهي براي ماموريت‌هايي که بهش داده مي‌شده مي‌رفته. Drew Barrymore هم نقش دوست دخترش رو بازي مي‌کنه که خيلي دختر بامزه‌ايه. فيلم در واقع قراره کمدي باشه. اما بيشتر به طنز گرفتن و احمقانه جلوه دادن آدم‌ها و موقعيت‌هاست تا خنده‌دار.

Continue reading →